ahirani language sentences भावड्यासहोन नमस्कार!
भावड्यासहोन नमस्कार!
मी साहित्यक्षेत्राम्हानी गनज दुनिया फिरी वनू (आसं माले वाटंस) पन माले मन्ही अहिरानी मायबोलीनी तन, मन, आन धनथून सेवा करन्हारा बापूसाहेब हटकर आनी त्यासनासारखा आसा ज्या सेकडो खराखाति जागलकरी दखावनात त्यासन्हाम्हाज एक बिलकूल बिनचूक अहिरानी अष्टाक्षरी लिखन्हारा ह्या प्रकाशदादा पिंगयवाडेकर ज्या सेतंस त्या समदासथीन हटके सेतंस मायन्यान भो!
आजनी हाई प्रकाशदादास्नी लिखेल अष्टाक्षरी मी आखाजीना पह्यलेज वाचेल व्हती, पन आज तिन्हं समीक्षन कराबिचूक माले आजिबात चईनज नई पडाव!
तुमीन जरा चीत लाईसन हाई अष्टाक्षरी पह्यले वाची काढा
.आखाजी
लाल घागरना संगे!
येस आखाजिना सन!!
आनी ठायकेच कुढे!
भोरी नदारीनं मन!
न्हई नदारिले व्हत!
सग्गी मायसुद राजी!!
लाग येडापिसा व्हसं!
डोक दिन रात खाजी!!
याद पितरेस्नी त्येले!
ठाये रात भर जागे!!
पपनीले पंघराये!
तरी डोया न्हई लागे!!
खिसा खडकूना साठे!
पडे तिजोरीना पाय!!
न्हई उधारिले पान्हा!
सांगे दुकानम्हा दाय!!
ऐके तराजूना काटा!
सेठ गुर्माईम्हा बोले!!
आथं कलेजानं पानी!
हाऊ पपनिम्हा तोले!
गल्लीम्हान नाचे कुदे!
सीय्या सांजरिस्ना वास
चुल्हा भागबल्ली खाये!
गोड आगारिना घास!!
दिधा शेजारीनी डर!
व्हाडी उना याले ताट!!
हात चुल्हापुढे जोडी!
दाई बलकाले वाट!!
नको भगवंता नको!
आसी गरिबीले कोलू!!
नको भरीतनं वांगं!
जसं कलेजाले सोलू!!
वर्हना आठ चरनेस्म्हाना ज्या यमक शेतंस त्या दखा.
सन-मन
राजी-खाजी
जागे-लागे
पाय-दाय
बोले-तोले
वास-घास
ताट-वाट
कोलू- सोलू
यासनं निस्तं साधं वाचन कयं तरी एक गोट ध्यानम्हा येस, ती आसी का हाई शब्दचमत्कृतिना संगे मंगे त्या त्या चरनले अर्थपूर्न करागुन्ता कवीनी कल्पक बुद्धी चलाडीसन त्या त्या चरनेसनं वजनबी व्हाडायेल से! गझलम्हाबी आसंज वजन तयार करनं पडंस!
थेट पह्यला चरनपाईन नदारीनं गर्हानं सांगत सांगत सग्गीमायलेबी ती नदारीना ईशई नाराजीच से आसं मनमोडीसन कवी बोलंस!
गावगल्लीम्हा घरेघर सनना चार दिवस पह्यलेस्फाईन सांज-या मिंज-या तयाई र्हायन्यात, त्येस्ना तो मघं मघं वास नदारीना घरनं मन बाई र्हायना, उधारीम्हा किराना देवाले वानी तयार व्हत नई! तरी दुसराना घरनं ताट येताज चुल्हाले आगारी देवाई र्हायनी! नदारीना पाह्यरे व्हनारा बठ्ठा आपमान गीईसन देवबाले जीव तोडीसन सांगाई र्हायनं, का भरीतना वांगासनं जसं साल्टं काढतंस तसा ह्या नदारनं काईज नको सोलूरे देवबा!
बोलीभाषा आनी प्रमानभाश्याम्हा जिमीन आसमानना फरक शे!
तो कसा दखा…
भोरी—(काय?) ते नदारी से
सेठनं गुर्माईम्हा बोलनं कोन आयकस??….. तराजूना काटा आयकस
कलेजानं पानी कसाम्हा तोले?…..पपनीम्हा तोले!
खिसा खडकूना साठे कोन्हा पाय पडे?…..तिजोरीना पाय पडे!
गल्लीम्हा काय नाचे कुदे?……..सीय्या, सांजरिस्ना वास नाचे कुदे!
हात चुल्हापुढे जोडीसन काय कयं?…….बलकाले वाट दाई!
भावड्यासहोन!
आसं लिखासाठे तो, जो लिखन्हारा से, त्यान्ही खेडापाडासम्हातली नदारी घरे घर ढुकीसनी दखेल जोयजे! तिन्हा चटका लागीसन त्येन्ह काईजना भनका उडीसन ते चिराईजावाले कराले जोयजे, तधय आसी आस्सल शंभरनंबरी बावनकसी सोनाना मायेक कईता काईज फाडीसन भायेर पडंस! समजनात?
प्रकाशदादानी साहित्यक्षेत्राम्हातली उंची, लांबी, रुंदी आन गह्यराई समजासाठे भू कयपात करनी पडंस भो! भू कयपात करनी पडंस!
कवयित्री बहिना बाई चौधरी उत्तर महाराष्ट्रच नई ते आख्खा भारतम्हातला समदा विद्यापीठेसम्हा आशा लोकवाङमय, बोलीभाश्यासनं आस्सल दर्सन घडावन्हा-या, ग्रामीन जीवन उजागर करन्हा-या कईता अभ्यासक्रमम्हझार ठेवाले जोयजेत! बोला जोयजेत का नई?
जय अहिरानी! जय खान्देश!!
तुम्हनाज!
शिवाजीआप्पा साळुंके,
च्याईसगाव, जि. जयगाव.